Isnin, 2 Mei 2011

andai ini takdirnya....

awak....
masih ingat tak lagi mula-mula kita berkenalan....
secara tak sengaja.....
masa tu saya menaiki kereta yang dipandu oleh awak,..
walaupun baru pertama kali kita bercakap dan berbual.....
ianya seperti sudah lama kita mengenai antara satu sama lain....
cukup banyak yang diperbualkan oleh awak sampai saya menjadi rimas....
dan awak pula tak henti-henti memerhati gelagat saya.....
terasa seronok ketika itu....

awak....
ingat tak lagi bila saya terpaksa pergi ke suatu tempat dan memerlukan seseorang untuk membawa saya ke tempat itu....
tak sangka pula awak yang akan menghantarnya....
terus terang saya cakap saya cukup gembira....
tapi tak berani nak bagitahu kat awak....
saya kan perempuan.....
tetapi saya perasan yang awak pun seperti seronok bila melihat saya...
dari jauh saya berjalan ke kereta saya perhatikan yang awak tersenyum....
awak nampak comel sangat...
geram tau dibuatnya.....

awak...
saya masih ingat lagi bila kawan-kawan awak cuba "menjodohkan" awak dengan saya....
ia-ia ja saya cakap saya tak nak tapi sebenarnya saya nak.....
tapi saya takut awak taknak dekat saya....
saya ni kan tak lawa, gemuk....
mana sesuai dengan awak yang kulit putih, comel.....
tapi entah la awak.....
saya tak berani nak luahkan semua tu....
takut juga awak ada pilihan lain....
biar la saya dengan angan-angan saya ni....

awak.....
saya telah selamat dijodohkan dengan lelaki pilihan saya....
majlis kecil-kecil je.....
perkenalan saya dengan lelaki tersebut hampir menjangkau ke tiga tahun.....
tidak mempunyai sebarang perasaan cinta atau dipanggil "pasangan kekasih"..
doakan agar jodoh saya dengan lelaki pilihan saya berpanjangan hingga ke akhir hayat....
ramai yang tak sangka yang saya akan bertunang.....
sebab saya ni kan seperti budak-budak.....
dalam diam ada yang sedang memerhati dan ingin mengambil saya menjadi suri dalam hidupnya....

awak....
kenapa selepas saya bertunang awak seolah menjauhkan diri
saya ada buat salah ke kat awak?
saya mula bertanya kepada kawan-kawan awak secara kiasan...
akhirnya saya mendapat tahu bahawa awak sebenarnya ada hati kepada diri saya...
tapi malu hendak memberitahu perasaan tersebut kepada saya....
agak terkejut juga dibuatnya bila mendapat tahu hal ini....
malah selepas awak mendapat tahu saya bertunang awak kecewa...
kecewa kerana tidak meluahkan perasaan tersebut kepada saya dari dulu lagi....
malah saya juga merasainya sebab saya pun sebenarnya mempunyai perasaan yang sama kepada awak....


awak.....
kalu bole saya nak macam dulu....
kita boleh berbincang dan bercakap.....
bergurau-gurau.....
bukan seperti sekarang....
setiap kali berjumpa awak akan melarikan diri daripada berjumpa dengan saya....
saya sedih.....
sedih sangat....
saya faham apa yang awak rasa sekarang
sebab saya pun merasakannya...
tetapi awak.....
andai ini takdirnya......
kita harus dan cuba menerima hakikat....
biarlah ianya menjadi kenangan terindah kepada kita berdua....
mungkin pada masa ini saya bukan milik awak...
saya bukan yang terbaik untuk diri awak....
tetapi awak kena faham dan menerima bahawa ada yang sedang menunggu diri awak.....
yang terbaik untuk awak......
cuma antara cepat atau lama.....
saya harap awak dapat menerima takdir ini seadanya.....

7 ulasan:

tiefazatie berkata...

sedihnya..xpe la..xde jodoh la tue kan..ngam la tajuk tue..

Syuxer berkata...

wooo sedih citer ni..jodoh di tangan Allah s.w.t..:)..ada hikmahnya tuh..

Khairil berkata...

sedih juga...kenapa dia buat mcm tu...

.m y z. berkata...

em sedihnyaaa.. huhu.

FIRDAUS HUSAIN berkata...

huhu..sy xphm sgt la bhasa novel cinta nih...huhu

hazeim berkata...

..sedihnya...yg betoi punya ke nie??..atau copy lm novel..hee..grau aje...be strong..!!.

Aida Omar berkata...

sedih la plak..
nice entri la menusuk kalbu..